Polskie zombie

strzyga 3

„Nieproporcjonalnie duża głowa, osadzona na krótkiej szyi okolona była splątaną, wijącą się aureolą czerwonawych włosów.

Oczy świeciły w mroku jak dwa karbunkuły. (…) Nagle otworzyła paszczę – jak gdyby chwaląc się rzędami białych, spiczastych zębisk(…)

Pożera, nadgryza, zostawia, różnie, zależnie od humoru zapewne. Jednemu tylko głowę odgryzła, paru wybebeszyła, a paru ogryzła na czysto, do goła, można by rzec. Taka jej mać! – opis demona Strzygi z książki Sapkowskiego

Cudze chwalicie – chciałoby się powiedzieć, patrząc na światową popularność zombie – żywego trupa, bohatera kultury masowej.

Tymczasem my mamy swoich – Strzygę i Strzygonia. Sięgnijmy po ich opis do Słowiańskiego Bestiariusza ciekawego kompendium wiedzy o słowiańskich mitach, legendach i obyczajach.(slowianskibestiariusz.pl)

strzyga - Kopia

Strzyga rodziła się jako dziecko z dwiema duszami, dwoma sercami i podwójnym szeregiem zębów. Takie dzieci nie rodziły się przypadkiem, zazwyczaj stawało się to za sprawą klątw rzucanych na ciężarną matkę, lub płód zostawał przemieniony przez czarta .

Jeśli noworodek urodził się z wykształconymi zębami, bez zastanowienia uznawano go za strzygę i wypędzano poza siedziby ludzkie. Jeśli jednak płód urodził się martwy i nie pochowano go twarzą do dołu (czym można było zapobiec przemianie w strzygę), to jego druga dusza i serce wciąż funkcjonowały.

Kiedy tylko wszystkie zdolności motoryczne owego „dziecka” rozwinęły się dostatecznie, strzyga rozpoczynała swój żer na pobliskich wioskach i gościńcach. Strzygami mogły się stać także złe kobiety, morderczynie za sprawą rzuconej na nie klątwy. Strzygoń z kolei jest płci męskiej zrodzony podobnie .

strzyga__comission__by_malytraktorek-d8l6a9b

Te demony były niezwykle szybkie i zwinne.

Mimo swych małych niepozornych rozmiarów były również bardzo silne, bez trudu powalały dorosłego mężczyznę czy krowę. Słowiańskie strzygi lubowały się w wysysaniu ludzkiej krwi, podania o wyżeraniu całych wnętrzności są rzadsze.

Mimo nadludzkich zdolności, strzygę można było ubić na kilka tradycyjnych i kilka wymyślnych sposobów. Z tych tradycyjnych sposobów, najpopularniejsze było spalenie ciała strzygi kiedy była pogrążona we śnie, lub przebicie określonych części ciała kołkami.

Praktyką zapobiegawczą powstaniu strzygi z grobu było wspomniane zakopywanie zmarłych twarzą do dołu, tak by po ewentualnym „zmartwychwstaniu” i przebiciu się przez trumnę nieświadomy demon dalej kopał szponami w głąb ziemi.

017VictoriaFrances

Wierzenie to było szczególnie silne w czasach epidemii . Zdarzało się , że ludzi chorych chowano do grobów jeszcze żywych. Niektórym udawało się wykopać gołymi rękami i potem błądzili oni po okolicy z zakrwawionymi rękami, poodrywanymi paznokciami, chorzy i osłabieni. Do takiego powracającego z tamtego świata podchodzono szczególnie nieufnie – w mniemaniu wielu był on strzygą lub strzygoniem.

Strach przed nimi był tak głęboko zakorzeniony w świadomości mieszkańców polskiej wsi, że jeszcze w XX wieku zdarzały się polowania na żywe trupy, ich efektem były rozkopane groby i setki zdekapitowanych nieboszczyków.

maxresdefault

Strzygi, Strzygonie, Wiedźminy – postaci ze słowiańskiej mitologii są bohaterami książek Andrzeja Sapkowskiego, cieszącymi się ogromnym powodzeniem wśród czytelników.

W  samej tylko Polsce ilość sprzedanych książek sagi o Wiedźminie przekroczyła 1,5 mln egzemplarzy. Książki Andrzeja Sapkowskiego były już tłumaczone m.in. na język czeski, rosyjski, litewski, niemiecki i angielski a gra komputerowa zdobyła światową sławę.

I jeszcze znamienny cytat z powieści Sapkowskiego:

„Strzyg, wi­wern, en­driag i wil­kołaków wkrótce nie będzie na świecie.

A sk ***syny będą zaw­sze”

jednorożec

 

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz